به جا آوردن رسم نان و نمک و حس قدرشناسی چیزیه که باید تو ذات آدمی باشه. اشتباه نشه، بحث انتظار داشتن از کسی برای قدردانی کردن نیست؛ این مسخره هست که از غذا انتظار داشته باشیم (!) ما رو سیر کنه، بلکه ذاتأ غذا باید آدم رو سیر کنه، چه انتظار داشته باشی ازش یا که نه. دقیقا وقتی لطفی در حق کسی میکنی یا کسی در حق تو لطفی میکنه "طبیعتا"، تاکید میکنم طبیعتا، باید قدردانی کرد یا حداقل تظاهر کرد به قدردانی.
دقیقا اینجاست که مرز آدمی با نباتات (و نه حتی حیوانات) مشخص میشه. به شخصه انتظاری از کسی برای قدردانی ندارم و نه عقدهای که اینجوری بخواد ارضا بشه. ولی برای خودت هم که شده، برای دفعه بعدی که میخوای از یه نفر درخواستی کنی و اون لطف کنه و بازم بهت سواری بده، سعی کن اندکی حس قدردانی رو تو خودت نگه داری.
شامورتی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر